de waarde van oude platen.

Ik ben hier een beetje kritisch over
de amerikaanse persingen niet sun die vind ik peroonlijk als een opstapje naar de
beroemde platenlabels
maar een RCA plaat van Elvis geperst in Nederland klinkt schel en Dun
de amerikaans elvis uit dezelfde periode klinkt voller en warmer komt zo uit de luidspreker stappen
heb dit al eens getest bij een nederlandse persing van de string alongs wheels en de amerikaanse
die klonk al veel beter de nederlanders zijn meer met helder geluid bezig dan de amerikanen
die voller is met meer diep gang en de plaat was net zo dik als de NL versie
dus geen high end gebeuren.
Ps de draad die je startte had m.i. op de verkoop van de partijplaten die hier werd aangeboden
ten 1e werdt niet de moeite genomen met titel artiest genre
kijk de partij kon ook alle 13 goed zijn dus niets waard
vaak wat bij kringloop binnenkomt is 13 in een dozijn gebeuren wat niet meer geliefd is
kijk regelmatig in de platen als ze binnenkomen en als mijn collega van de platen afdeling zegt is het nog wat zeg ik mwa niet veel bijzonders paar leuke en de rest onverkoopbaar.
heb zelf ook enkele jaren nog met Ton platen gesorteerd bij onze winkel
en ook geleerd wat wel en niks waard is
ik denk ook als ze met de platen bij de taxateur in leerdam zou komen dat deze ook zegt zo als ik
kijk de realiteit is soms hard,
Wil men platen verkopen maak een lijst wat je heb en verkoop dan per stuk of anders op marktplaats
daar is weelderige handel in platen.
de Waarde wordt bepaalt ook met de catalogussen die er zijn de goede handelaar zal deze ook raadplegen
Maar een LP van Vader abraham is nog niets waard. zelfs niet van Rita Hoving die al 30 jaar niet meer is en best gevoelige nummers had.
Ik denk zelf als je draad wat kort en bondig dat misschien de verwarring minder is geworden
maar m.i. eigenlijk te kort op de verkoop van de partij en toch als een link zag.
Let wel als een verhaal een draad lang word de aandacht wat verslapt.
Grt René D

Het is ook allemaal zoo .aan wat voor een soort verzamelaar vraagt
Men de waarden .als het in zijn straatje verzamel soort past
Dan is het allemaal veel geld waard , Zijn er ook veel mensen
die van dat soort houden .En de aantal is niet veel op de markt
Dan heeft het veel waarden ,Er zijn bVB veel namen van muziekanten
uit lateren jaartal Daar geef ik niks voor .Het heeft dus met
Veel gevraagden muziek soort te doen .Waar niet veel van is ,
Maar dat wil Niet zeggen dat het ZOO een heel besten muziek soort IS .
Massa muziek heeft soms waarden . Zoo heb ik wel eens beatels platen
verkocht voor een goeden prijs . maar voor mij zelf zijn deze niks waard.
ik had deze lauter voor te verkopen . ik noem maar wat, Er zijn ook
Mensen die voor mijn soort niks geven ,Zoo is het nou eenmaal
Men moet voor verkoop de juisten treffen .Maar ik leg er verder niet wakker
van ze moeten Mij dienen . Huub

Hoi Han.

Je verhaal klopt helemaal.
We weten echter ook dat de verzenkringswaarde hoger is dan de
commerciële waarde.
Dat zie je bij Tussen Kunst en Kitsch ook.
Ze hanteren daar de verzekeringswaarde.
En dat is de waarde als je het object nieuw zou moeten kopen.
Ligt bij antiek dus wat lastig.
Persoonlijk vind ik wel dat je mazzel gehad hebt.

Ik was ooit in een platenwinkeltje waar aan de muur een schellak plaat van
Elvis hing. Ik zei dat die toch wel bijzonder was. De eigenaar van de winkel zei
dat ik eens goed moest kijken. Bleek de plaat gebroken.
Hij vertelde dat er ooit een man kwam met deze plaat en vroeg of de winkeleigenaar
interesse had en wat de geschatte waarde was.
Volgens zeggen een kleine 1000 gulden toen.
Maar de winkelier was niet van plan het te kopen.
Enkele weken later kwam een andere man met dezelfde plaat, maar nu gebroken.
Vroeg naar de waarde. Bleek de man van de verzekeringsmaatschappij te zijn.
De plaat was dus moedwillig gebroken om verzekeringsgeld te innen.
De winkelier vond dat zo'n schande dat hij de verzekeringsagent de waarheid heeft
verteld.
De eigenaar van de plaat kreeg dus geen cent en van de verzekering en mocht de
winkelier de plaat als aandenken hebben. Die hing hem dus aan de muur als waarschuwing
dat er ook cultuurbarbaren rondlopen als het om geld innen gaat.

Groet
René (R)

Wat een oude plaat waard is?

Vorig jaar had ik een gevalletje waterschade. Van 90 platen waren de hoezen licht tot zwaar beschadigd door het vocht. Plus schimmel. Aan de platen zelf mankeerde niks.
De hoes is onlosmakelijk verbonden met de plaat. Ze horen bij elkaar. De één zonder de ander is weinig waard.

De verzekeringsmij hanteerde dit standpunt ook en schatte derhalve de schade op gemiddeld zo'n € 15,- per plaat. Dit was mede gebaseerd op de prijs die je moet betalen bij Amazon voor een herpersing. Als die er al is. Afhankelijk daarvan ligt die tussen de 10 en 25 Euro.
Dit was stukken meer dan ik ooit had verwacht. Zelf had ik geen flauw idee. Ik heb dit van te voren ook gemeld. Daarom is een schade-expert van de verzekeringsmij ter plekke komen kijken, en is zelf met dit waardeoordeel gekomen.

Ik wil maar zeggen.

Han

Hoi

Een aardige link die ik gekregen heb en laat zien wat nieuwe platen doen
qua prijs. De prijzen bij Concerto in de Utrechtse straat in Amsterdam liggen
wat hoger, maar dan heb je er geen verzendkosten bij.
En je kan lekker in de bakken struinen zoals voorheen.

Veel plezier.
www.vinyl-records.de/


:smilythumb:
René (R)

René
Hier moet ik helaas kritiek uiten op je bijdrage.
Ten eerste hebben we het hier NIET over de partij die in een andere draad aangeboden wordt.
Het commentaar dat daar ontstond is door de beheerder verwijderd. Dat moeten we accepteren want er zit nu eenmaal een kern van waarheid in die actie.
Ten tweede hoef je niet te herhalen wat ik al geschreven heb. Dat doe je grotendeels, alleen
op een hardere toon. Ik probeer de draad vriendelijk en informatief te houden en niet af te geven op een ander.
Uiteraard is de draad ontstaan door het andere onderwerp, maar die diende alleen als inspiratiebron. Niet om af te geven op die aanbieding. Dat was en is ook nooit de bedoeling van mij geweest. Het is toch een kwestie van goed lezen en dat was helaas niet altijd het geval in de andere draad waardoor er commotie ontstond. Kennelijk was ik toen niet duidelijk genoeg en dat was jammer.

Het is dus niet de bedoeling om via een andere slinkse weg toch af te geven op de aanbieding in de andere draad. Laat dat duidelijk zijn.


In het algemeen weer:

Mochten er mensen advies nodig hebben bij de aankoop van platen en niet zeker weten of die plaat al dan niet zijn gevraagde geld waard is, dan mogen ze altijd even bij mij aankloppen.
In grote lijn komt het er op neer dat bepaalde artiesten (een zeer kleine groep) een bepaalde waarde vertegenwoordigen met hun platen, maar dat het dan hoofdzakelijk om de eerste persing
van hun platen gaat. Soms is dit moeilijk te bepalen, maar het is mogelijk. Er worden ook woekerprijzen gevraagd en daar moet je voor oppassen. Daarnaast is de markt in de USA totaal anders dan die in Europa. Over het algemeen liggen de prijzen hier aanzienlijk lager, maar dat geldt eigenlijk voor alle producten uit het verleden, zoals we wel weten.
Voorts is het altijd maar wat je er voor over hebt om een bepaalde collectie aan te vullen, maar ook dat geldt voor andere producten waar verzamelwaarde aan kleeft.
Onze radio's bijvoorbeeld.
Zoals we zeggen: het is maar net wat de gek er voor geeft.

Ik ben het er trouwens NIET mee eens dat Amerikaanse opnames beter zijn dan de Europese.
Integendeel blijkt maar al te vaak het geval te zijn. Wel is de persing van de Amerikaanse platen meestal goed, maar dat ontstaat ook als een illusie omdat de platen vaak dikker zijn. Dat geeft een gevoel van een betere persing. Daar spelen de hedendaagse fabrikanten ook op in. Het enige voordeel is dat dikke platen lekker vasthouden bij het gebruik.
Dat dikke platen beter klinken is weer zo'n high-end fabel.
Er is geen enkele fabrikant beter of slechter, ze hebben allemaal hun ups en downs. Wel zijn er labels die een groter percentage goede opnames hebben dan andere. Ik noemde al Verve en Blue Note bijvoorbeeld. Maar ook hier heb ik platen van die niet echt geweldig zijn in de opname. De opname is altijd nog afhankelijk van de opnameleider achter de knoppen. Maar DGG is in principe niet beter dan Philips, wel hadden ze een betere uitgekiende marketing waardoor de consument zei dat DGG "altijd goed was". DGG was ook zeer
bekend om zijn slimme contracten met artiesten (klassiek) die wereldwijd faam genoten. Soms kaapte DGG op agressieve wijze artiesten weg bij andere maatschappijen. Op DGG zit ook een bepaalde smet door een fout verleden voor en tijdens de tweede wereldoorlog, maar ook zlefs nog er na. Zo is bekend dat ze de (grote) dirigent Von Karayan altijd de hand boven het hoofd hebben gehouden en zijn foute verleden hebben helpen te verdoezelen. Hij maakte echter prachtig werk, zeker als het om Van Beethoven gaat (hoewel het bombastische nu wel weer wordt bediscussieerd en terecht, door Von Karayan heeft Van Beethoven dat aureool gekregen terwijl hij dat in feite helemaal niet was), maar er waren ook wel andere zeer goede vertolkers zoals Monteux en Klemperer, maar ook de Nederlandse Paul van Kempen (allen Philips).
Dit om maar eens als voorbeeld te noemen.
Han kan wat dat betreft er nog veel meer over vertellen.

Het beste is altijd om een plaat te beluisteren bij de aankoop, zoals we voorheen ook altijd deden. Maar dat is tegenwoordig vaak niet meer mogelijk.
Nieuwe platen zijn momenteel wel goed qua persing. De fabrikant kan het zich nu eenmaal
niet meer veroorloven met slechte persingen te komen, daar is de markt te klein voor geworden. Maar als ze oude opnames opnieuw op de markt brengen kunnen ze daar niet zo gek veel aan veranderen. De opname wordt dan opnieuw uitgebracht omdat die legendarisch is of gewoon gewild. Opschonen is (gelukkig) het enige wat ze doen. Mono opnames blijven inmiddels ook gelukkig mono en worden niet meer stereo gemaakt. Dat was een kwalijke zaak in het verleden, met name in de jaren zeventig en tachtig. Maar ook uit die periode zijn prachtige opnames gemaakt die zo goed waren dat ze veelvuldig gebruikt werden bij hifi testen. Zo hoorde ik vorige week op Radio 5 geregeld de song Fly To High van Janis Ian.
Haar grootste hit en terecht. De opname ervan is gewoon grandioos. In die tijd was ik een grote fan van haar. Juist in de jaren zeventig en tachtig had je in Nederland kleine opname studio's, soms gevestigd in een boerderij op het verlaten platte land. Enkele zijn wereldberoemd geworden om hun opnamekwaliteit dat de grootste artiesten wereldwijd er opnames maakten.
Juist in Nederland is men altijd blijven geloven in de lp en tijdens het regime van de cd
zijn er prachtige vinylplaten hier ter lande verschenen. Niet voor niets hebben twee avonturiers een platenperserij van Sony te Haarlem voor een gulden overgenomen.
En met inmiddels wereldwijd succes, zo is gebleken. Ook alleen Japan heeft dat enthousiasme
betreffende vinyl blijven behouden in de jaren negentig.

Groet
René (R)